چند شب پیش به نیت خودم و مهربونم حافظ باز کردم....نمیدونی اشکمو چطور درآورد.....بد نیس بخونیش.....

  مژده ی وصل تو کو کز سر جان برخیزم        طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

  به ولای تو گر بنده ی خویشم خوانی            از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

  یارب از ابر هدایت برسان بارانی                     پیشتر زانکه چو گردی ز میان برخیزم

  بر سرتربت من با می و مطرب بنشین           تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم

  خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات              کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

  گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش       تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

  روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده                  تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم

دیدین مهربونیم واسم نظر داده؟؟؟؟؟؟؟

یه کم از هدیه تولدش این وبلاگ بود.......

دوسش دارمممممممممممم

خیلی دلم واسه مهربونیم تنگ شدهآخه چرا شب تولدش من اولین کسی نیستم که کادو بده(چقدر خودخواهم من)(دوروزه اومدم میخوام جای بقیه رو بگیرم)خوب خیلی الان حسودیم شده به ........(چه حسود)اینا حرفای اون بهاری بده اس هابهاری خوبه میگه خوب عیب نداره که الان پیشش نیستی اما دلت که داره بهش دنیا دنیا تبریک میگه...نه؟؟؟روز به روز دارم ......تر میشم....چیکار کنم خوب؟؟؟خیلی مهربونه....میدونی این چند وقته که اومده شبا موقع خواب واسه منتظرا دعا میکنم که مسافرشون بیاد زودی...آخه نمیدونی چه رنگی به زندگیم داده.....قبلا وقتی یه منظره ی قشنگ میدیدم همیشه از مهربون میپرسیدم که میشه یه روز وقتی به این منظره نگاه میکنم صورت واقعی مهربونیم بیاد تو نظرم؟؟؟واسم شده بود رویا....اما الان این رویا جون گرفته....هر جا میرم هر کاری میکنم صورت مهربونش میاد تو نظرم.....راستی یه چیزی.....من قبلا فکر میکردم که اگه مهربون واقعیمو ببینم میتونم تو چشاش نگاه کنم واسه یه مدت طولانی...اما دفعه اول اصلا نتونستم به صورتش نگا کنم چه برسه به عمق چشاش....جالبه واسم....میخوام از همهتون یه چیزی بخوام....نیازی نیست قسمتون بدم اما یه قول اینکه واسه من و مهربونیم خیلی دعا کنین.....واسه من دعا کنین که عاشق تر شم روز به روز...واسه مهربونم دعا کنین که  همیشه بهاری باشه و سبز.....باشه؟؟؟

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی زیاد.........................................

تولد مهربونم با یه دنیا عشق بهاری مبارک

.............

امروز اندازه یه دنیا خوشحالم و دوست دارم زود فردا شه....آخه فردا روزیه که مهربونم چشای قشنگشو واسه اولین بار رو به دنیا باز کرده.....دو روز دارم فکر میکنم که یه همچین روزی خیلی وقت پیشا که من خودم هنوز نبودم یه مهربونی قدم گذاشته تو این زمین خاکی و  اون وقت من ۴ سال منتظر کسی بودم که واقعا بوده....یه چیز جالب میخوا بگم که شاید قبلا نشنیده باشین...آخا از ایده های خودمهمن میگم روز تولد هر کس یعنی روزی که اون مهربون بالاییه میخواسته یه نعمت دیگه بدنیا بده....یعنی روز تولد برابر با روز ارزانی نعمت....روز تولد هر کسی بنا به هر علتی به اون شخص هدیه میدیم اما تا حالا فکر کردی که هدیه ای که میدی مال اون مهربون بالاییه؟؟؟یعنی تو با هدیه دادنت به اون شخص داری در واقع به مهربون (خدا)هدیه میدی و داری ازش واسه اینکه به یه جسم خاکی هستی داده تشکر میکنی...قشنگه نه؟؟؟پس بیاین هدیه هایی که میدیم در حد تشکر از مهربونمون باشه...شاید یه بوسه که از روی عشق و یاد مهربونه

واسه تولد مهربونم تبریک کم دارم....کمکم کنین....

دعا هم یادتون نره....